الٰہی غیب کے پردے ستی توں میرے مطلب کے شاہد کا دکھاموں

ابن نشاطی

الٰہی غیب کے پردے ستی توں
میرے مطلب کے شاہد کا دکھاموں

توں کر دل کو میرے آئینہ کردار
محبت کا جو دیکھوں تس میں دیدار

مجھے توں عشق میں ثابت قدم رکھ
سدا عزت کی صف میںمحترم رکھ

محبت سوں تری دے آشنائی
کہے میں ’’آشنائی آشنائی‘‘

تری باتوں کوں سننے گوش دے گوش
سمجھنے راز تیرا ہوش دے ہوش

مٹھائی دے شکر کی منج زباں کوں
تو چشمہ شہد کا کر مجھ دہاں کوں

اگر دنیاں زیادہ نیں تو نیں غم
ولے توں دین کوں میرے نہ کرکم

شکر کر توں سدا گفتار تیرا
ہنر کا گرم کربازار میرا

دے بخشش مجھ ولایت شاعری کا
تو کشور کر عطا مجھ ظاہری کا

میرے خالے کوں دے گوہر فشانی
کبھی نادے نامیکوں خوبی کی نشانی

مطول کرتوں میری زندگانی
توں برخوردار کر میری جوانی

میرے دے ہاتھ کو موسیٰ کے اعجاز
میری دے بات میں عیسیٰ کے اعجاز

مجھ آئینے کوں دل کے دے جلاتوں
صدا صحت کی راحت سوں چلاتوں

دنیا کی ہستیاں سوں رکھ توں ایمن
نگہ رکھ توں ہریک آفت سوں لغس دن

زبونی سوں نگہ رکھ تن کوں میرے
امانت رکھ خزاں سوں بن کوں میرے

نہ رہے تیوں دور کر مجھ دل کی سستی
ہمیشہ مجھ کوں دے تو تندرستی

وہ کیا رحمت ہے تیرا اللہ اللہ
کیا لاتقنطو من رحمۃ اللّٰہ

دریا رحمت کی جس دن آئیں گی جوش
نہ کر ابن نشاطی کوں فراموش

گنہ کوں گرچہ میرے نیں ہے غایت
ولے رحمت ہے تیرا بے نہایت

گواہی دیویں گے جس وقت روں روں
ہو مجھ ابن نشاطی کے سکوں توں

کدورت سو صفا کہ راہ میرا
نبی کوں کر، شفاعت خواہ میرا

صفا کا راہ دکھلا مجھ صفا کا
صفا کا جو ہے مصطفی کا

دیا توں آرسی کوں دلکی چھلگار
رکھیا ہے نا تواں غفلت کا توں زنگار

میرے سب تن میں بھر اسرار تیرا
نین دیکھن کوں دے دیدار تیرا